Poznaj krótką opowieść o szukaniu swojej wartości i braku pewności siebie, która może wpłynąć na twoje życie. I sprawić, że spojrzysz na nie całkiem inaczej. 

Kiedyś do starego i mądrego człowieka przyszedł młody chłopak i powiedział „Mistrzu, przyszedłem po poradę, jestem cały czas dręczony przez innych, że jestem nic nie wart, że jestem głupi. Proszę, pomóż mi i potwierdź moją wartość”.

Mądry człowiek spojrzał na chłopaka i powiedział: „Na razie nie mam czasu, mam pilne załatwienie w mieście”. Chłopca zasmuciły te słowa, bo znów poczuł się odpychany i nic nie warty. Wtedy starzec dodał: „Jednak jeśli mi z nim pomożesz to znajdę dla ciebie czas.” Młody chłopak od razu zaoferował swoją pomoc, że zrobi, co trzeba.

Wtedy starzec rzekł: „Weź mój pierścień i jedź z nim na targ. Muszę go sprzedać, by spłacić długi. Postaraj się uzyskać za niego przyzwoitą cenę, nie mniej niż jedną złotą monetę. Wróć szybko!”

Chłopiec pojechał i próbował sprzedać pierścień, jednak wszyscy handlarze na rynku go wyśmiewali. Drwili z niego, że pierścień nie jest wart nawet kilku miedziaków. Zasmucony chłopiec wrócił do Mistrza. Opowiedział mu, jak potraktowali go rozkrzyczani handlarze.

Starzec nie przejął się jego słowami, tylko powiedział: „Jedź teraz z tym pierścieniem do jubilera, jako znawca będzie znał jego prawdziwą wartość. Jednak nie sprzedawaj go za żadną cenę.

Chłopiec zdziwił się, ale wypełnił wolę starca. Gdy jubiler zobaczył pierścień chciał mu za niego dać wszystkie pieniądze, jakie posiadał – 60 złotych monet! Zdziwiony chłopiec wrócił do mistrza, a ten powiedział:

„Pamiętaj, jesteś jak ten pierścień. Cenny i niepowtarzalny. Jednak tylko ekspert może ocenić twoją wartość. Nie przejmuj się, że krzykacze i głupcy uważają cię za nic niewartego. Nie wędruj zatem, pytając innych o swoją wartość, ale sam ją znajdź w sobie”.

źródło: jestpozytywnie.pl

"Aby zmienić zachowania, które przeszły w nawyki, cechy charakteru, które się głęboko zakorzeniły – zadawaj sobie pytanie: “Czy tym właśnie jestem?” – to potężne narzędzie. Może wyzwolić przemianę. Ma w sobie moc, ponieważ nadaje kontekst temu, co się dzieje. Uwidacznia to, co robisz." 

Neale D. Walsch

"(...)W życiu dobrze radzą sobie ci, którzy mają wiarę w siebie, gotowość do podejmowania wyzwań i ufność, że sukces (czyli sprostanie wyzwaniu) jest osiągalny. Te trzy wymiary charakteru to właśnie poczucie wartości. Nie jest nim przekonanie, że jest się lepszym od innych, ani tym bardziej, że jest się najlepszym w ogóle, Nie jest nim też bez lękowa brawura wobec jakichkolwiek przedsięwzięć. Wyobraźnia, wiedza o życiu i ludziach a także świadomość własnych możliwości i ograniczeń rozwijają się w miarę doświadczeń - prób i błędów, sukcesów i porażek, zwycięstw i klęsk(...)"

Ewa Woydyłło - Poprawka z matury

Niewzruszony Budda

Budda zdawał się być niewzruszony obelgami, rzucanymi na niego przez gościa. Kiedy później uczniowie zapytali go o sekret jego pogody, powiedział:
– Wyobraźcie sobie, co by było, gdyby ktoś postawił przed wami ofiarę, a wy nie podnieślibyście jej, lub gdyby ktoś wysłał wam list, którego byście nie otworzyli; jego treść nie miałaby na was wpływu, nieprawdaż? Róbcie tak za każdym razem, gdy was lżą, a nie stracicie swej pogody.
Jedyny rodzaj godności, który jest prawdziwy, to ten, którego nie zdoła pomniejszyć brak szacunku innych. Nie pomniejszysz majestatu wodospadu Niagara, plując na niego.

Autor: A. De Mello.  <--- stąd zaczerpnąłem tekst.

"Rozmyślania"

"Dwa zaś pewniki niech będą wśród podręcznych, na których się oprzesz: jeden, że wypadki zewnętrzne duszy nie dotykają, lecz stoją spokojnie poza nią, a wszelki niepokój jest jedynie skutkiem wewnętrznego sądu, i drugi, że wszystko, co widzisz, wnet ulega zmianie i wnet zniknie. I zawsze miej w pamięci, ilu już zmian sam byłeś świadkiem. Świat – to zmiana, życie – to wyobrażenie."

  

"Wnet zapomnienie o wszystkim przyjdzie na cię! I wnet zapomnienie wszystkich o tobie!"

"Od wieków przygotowywało się dla ciebie to, cokolwiek cię spotkać może. A splot przyczyn splótł się od wieków na twe istnienie i jego przypadłości."

Marek Aureliusz - Rozmyślania

źródło - Wikipedia

"Żyć swoim życiem nie jest egoizmem.

Egoizm zawiera się w żądaniu, by ktoś żył zgodnie z Twoimi upodobaniami, żył dla Twojej próżności, dla Twojego zysku i Twojej przyjemności"

ADM

Z punktu widzenia...

"Z punktu widzenia drogi mlecznej

Wszyscy jesteśmy ze wsi..."

Loesje

 "... a i tak człowiek człowiekowi wilkiem..."

Czy ludziom brakuje empatii? Aż tak bardzo zgnuśnieliśmy, że nie potrafimy się nawet uśmiechnąć do obcego nam człowieka?
Mam wrażenie, że często widzę zdziwienie na twarzach ekspedientek/ów w sklepach kiedy odchodząc od kasy szczerze życzę im miłego dnia patrząc w oczy z uśmiechem na twarzy. To zdziwienie może być związane z tym, że w naszym zabieganym społeczeństwie zapominamy o tym, że żyjemy na tej planecie z ludźmi takimi jak my sami i możemy na siebie wzajemnie wpływać. Zwykłym uśmiechem.
Zatrzymując się na chwilę w codziennym życiu.
Na początek na kilka sekund.

Trafiłem ostatnio na taki artykuł: "Pani ze stołówki mnie lubi, bo nie okazuje jej pogardy"
Do przeczytania i zastanowienia się dokąd tak pędzimy...


Zwykły szczery uśmiech. Dlaczego by nie spróbować?